#kletsenmet-Lysanne

Innerlijke rust

Twee weken geleden ben ik verhuisd naar Vaassen. In ons nieuwe huis zijn de muren nogal kaal. Een goede gelegenheid om het schilderen weer op te pakken. Door de drukte – verhuizing, nieuwe baan – ben ik er al enige tijd niet meer aan toegekomen. Maar ik heb mijn ezel alweer klaar gezet.

Ik ben wat ze een autodidact noemen..

Het schildervirus heb ik gekregen van mijn beide oma’s. Zij kunnen allebei heel goed schilderen en tekenen. Mijn ene oma tekent veel uit de natuur, maar ze heeft ook eens mijn portret gemaakt. Rond mijn vijftiende ben ik echt serieus aan de slag gegaan. Toen tekende ik met potlood meestal bekende artiesten na, zoals Lady Gaga of Beyoncé. Dat is helaas een beetje verwaterd. Ik kreeg andere hobby’s en stelde andere prioriteiten. Maar het virus is zeker niet weg.

Meestal schilder ik portretten naar een voorbeeld dat ik tegenkom in tijdschriften of wat er bij andere mensen aan de muur hangt. Ik heb wel eens een portret gemaakt met bloemen erin, maar dat is compleet mislukt. Dus voorlopig hou ik het bij portretten. Wie weet breid ik dat in de toekomst nog wel uit. Zo wil ik bijvoorbeeld nog beter worden in het schilderen van schaduwen. Met een levend model heb ik nog niet gewerkt. Schilderen vanuit 3D is echt heel anders dan vanuit 2D.

Ik ben wat ze een autodidact noemen. Slechts één keer heb ik een paar tips gekregen van een kennis van mijn oma. Iemand met een eigen schilderstudio. Hij beoordeelde een portret dat ik had gemaakt van mijn moeder, waar ik zelf heel erg blij mee was. Tot mijn schrik zette hij er allemaal strepen in felle kleuren doorheen. Ik moest mijn brein meer losmaken, vond hij, zodat er dan misschien meer spetterende kleuren uitkwamen. Laat ik zeggen dat ik een andere visie heb dan hij. Ik werk het liefst met natuurlijke kleuren. 

Mijn enthousiasme voor schilderen en tekenen zou ik geen innerlijke drang willen noemen. Het werken aan een doek werkt vooral ontspannend. Soms mislukt iets, maar dan blijf ik het net zo lang proberen totdat ik het onder de knie heb. Een kwestie van geduld. Het is gewoon heerlijk om af en toe met een potlood of een kwast de innerlijke rust op te zoeken.  

Misschien ga ik er in de toekomst nog wel eens iets meer mee doen. Het lijkt mij leuk om eens in opdracht van iemand een werk te maken. Maar voorlopig heb ik nog werk genoeg. Eerst moeten er doeken worden gemaakt voor aan de muren in dit huis!

Lysanne Enderink