#kletsenmet-luuk

Vrijheid, rust en natuur

Het is nu ruim elf jaar geleden dat mijn broer mij een keer meenam naar een driving range. Eigenlijk had ik er niet eens zin in. Golf vond ik maar een kaksport. Voetbal was meer mijn ding. Maar toen ik die dag voor het eerst een bal goed raakte, was ik verkocht.

Dat is zo’n bijzonder gevoel!

Het is misschien te vergelijken met tennis, wanneer je een bal onhaalbaar voor de tegenstander strak over het net slaat. Dat heb ik wanneer ik een drive 250 meter wegsla. Hoewel, dat voelt eigenlijk veel lekkerder.

Golf is een perfectionistisch spel, wat wel past bij mij. Het balletje en het clubblad zijn zo klein, waardoor er heel veel ruimte is voor imperfectie. Als jouw clubblad één graad te ver open staat, kan de bal 250 meter verderop in de bosjes belanden in plaats van op de green. De nuances zijn heel klein, maar als dat dan een keer lukt… wow! Daarom keer ik steeds weer terug en besteed ik er veel tijd aan. Tijdens mijn schooltijd was ik dagelijks op de baan te vinden, maar de laatste jaren speel ik vanwege mijn werk iets minder. Door de corona is de competitie onderbroken, helaas. Toch check ik minstens één keer per dag mijn houding in de spiegel. Sta ik nog goed, is mijn grip nog in orde? Momenteel train ik één keer week en ik probeer ook iedere week wel een rondje te lopen. 

Vorig jaar had ik een flinke golfdip. Samen met een compagnon had ik een bedrijfje opgezet dat zich richtte op de community van golfers. Er zat echt potentie in, maar vanwege een verschil van inzicht is dat mislukt. Daardoor had ik helemaal geen zin meer in het spelletje en het lukte ook niet meer. Mijn perfectionisme was ver te zoeken. Inmiddels kan ik er gelukkig weer van genieten. In zekere zin is mijn prestatie op de baan een afspiegeling van hoe het met mij gaat. 

Bovendien is het heerlijk om buiten te zijn. Golf is voor mij vrijheid, rust en natuur. Hoewel het spelletje soms ook frustrerend kan zijn, is het meestal meditatief. Je bent uitsluitend in contact met jezelf. Als ik een goede ronde loop, voelt dat alsof ik bovenop de Mount Everest sta. Dat had ik toen ik een paar jaar terug een volledige ronde van achttien holes afsloot met twee onder par. Wat een machtig gevoel!

Luuk Harleman